Rajmund Sołoniewicz

Rajmund Sołoniewicz, który przyszedł na świat w 1929 roku w Żychlinie, a odszedł w 1993 roku, był wybitnym polskim chemikiem oraz profesorem Politechniki Łódzkiej. Jego kariera naukowa rozpoczęła się w 1950 roku, kiedy to podjął pracę na uczelni, a już w 1951 roku ukończył studia na Wydziale Chemicznym, zdobywając solidne podstawy swojej wiedzy w dziedzinie chemii.

W roku 1979 Rajmund Sołoniewicz uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, co stanowiło ukoronowanie jego długoletnich wysiłków naukowych i dydaktycznych. Jego prace badawcze koncentrowały się początkowo na zastosowaniu tiomocznika w chemii analitycznej, a później rozwinęły się w kierunku elektrochemii związków organicznych. Pasjonował się także historią chemii, co dodatkowo wzbogaciło jego dorobek naukowy.

Profesor Sołoniewicz może pochwalić się imponującym dorobkiem, który obejmuje m.in. 61 publikacji, 10 patentów, 8 skryptów oraz przekłady dwóch monografii z języka rosyjskiego. Dodatkowo, opublikował trzy swoje wydawnictwa książkowe, które stanowią ważny wkład w rozwój polskiej chemii.

W trakcie swojej kariery pełnił również różne funkcje w swojej macierzystej uczelni, w tym prorektora ds. studenckich, prodziekana ds. dydaktycznych na Wydziale Chemii Spożywczej, a także na Wydziale Chemicznym. Był także dyrektorem Instytutu Chemii Ogólnej.

Niestety, w 1993 roku świat nauki i jego bliscy stracili wybitnego chemika, którego osiągnięcia na zawsze pozostaną w pamięci wielu osób.